Σκοπός καί επιδίωξις ενός μέλους κάποιας ομάδος όπως αυτή πού μού αναφέρεις, είναι καί πρέπει νά είναι, ή ικανοποίησις τής ανθρώπινης ανάγκης γιά επικοινωνία, γιά ανταλλαγή πληροφοριών, σκέψεων καί απόψεων. Νά βελτιώσει τίς γνώσεις του καί τήν κρίση του καί νά ολοκληρωθεί πνευματικά καί επομένως καί κοινωνικά. Όμως ή συμμετοχή σέ ομάδα, δημιουργεί ώς είναι φυσικό καί ορισμένες δεσμεύσεις καί υποχρεώσεις. Προκειμένου επί παραδείγματι νά είναι κανείς ευγενικός απέναντι στίς Κυρίες, επιβάλλεται νά αποφεύγει καί έπ'ουδενί νά θίξει σέ κάποιο από τά κείμενά του τίς ίδιες προσωπικά ή τό φύλο στό οποίο ανήκουν καί από τήν δική μου τήν πλευρά δέν θά ήθελα νά συμβεί κάτι τέτοιο καί αυτό γιά λόγους ευγενείας. Τό ίδιο ισχύει καί γιά τά υπόλοιπα μέλη μέ τά οποία θά πρέπει νά αποφεύγονται οί συγκρούσεις γιά νά διατηρούνται οί καλές σχέσεις καί ή συνοχή τής ομάδος. Επίσης υποχρεούται νά γνωρίζει ώστε νά μήν θίξει τήν καταγωγή κάποιου μέλους, καθώς επίσης καί τά ιδεολογικά ή θρησκευτικά του πιστεύω καί ακόμα νά φροντίζει νά είναι κατά κάποιον τρόπο επιεικής μέ ορισμένα από τά κείμενα μελών τής ομάδος καί τίς θέσεις πού προβάλλουν μέσα από αυτά. Στήν επιθυμία του αυτή αναγκαστικά θά καταφύγει στήν αυτολογοκρισία, μέ αποτέλεσμα τάκείμενά του νά είναι κατευθυνόμενα από σκοπιμότητα, μέ συνέπεια τήν αλλοίωση τών εννοιών.Οί λέξεις καί οί φράσεις θά διυλίζονται καί θά μεταλλάσσονται στήν προσπάθεια νά μήν ενοχλήσουν, στερώντας τόν εαυτόν του από ελευθερία γνώμης καί κριτικού πνεύματος, τά οποία είναι βασικά συστατικά γιά τήν σωστή απόδοση τού όποιου θέματος θά επιθυμούσε νά παρουσιάσει. Έν συμπεράσματι, ή ελευθερία πνεύματος δέν συμβιβάζεται μέ τήν ιδιότητα τού μέλους μιάς οποιασδήποτε ομάδος. Βεβαίως - καί εδώ θά κάνω μία παρατήρηση - ή υπερβολική τάσις ελευθερίας οδηγεί τό άτομο στήν άρνηση καί στόν απομονωτισμό. Μία δύσκολη περίπτωση τήν οποία αυτό πού βοηθά καθοριστικά καί πού έρχεται σάν αρωγός δίπλα του, είναι ή πνευματική του ολοκλήρωση, άν τήν διαθέτει.