Οί πληροφορίες στήν πλειοψηφία τους δέν μεταδίδονται από κοινωφελή ιδρύματα αλλά από εμπορικές επιχειρήσεις, οί οποίες εμπορεύονται αυτό πού θεωρούν ώς είδηση βάση τών κανόνων τής αγοράς, τής προσφοράς καί τής ζητήσεως, δηλαδή ότι πουλάει.
Κατά συνέπειαν τό πρωταρχικό μιάς εμπορικής εταιρείας δέν είναι νά πληροφορήσει, αλλά νά κρατήσει τόν πελάτη, θεατή, ακροατή, αναγνώστη, όσο τό δυνατόν περισσότερο. Τά υπόλοιπα είναι δευτερευούσης σημασίας.
Άν συμβεί καί κατά τήν διάρκεια τής μεταδόσεως ή τής αναγνώσεως νά πάρει ό πελάτης καί κάποιες πληροφορίες, αυτό ενδιαφέρει τό λιγότερο, εκτός φυσικά τών περιπτώσεων εκείνων, όπου ή είδησις σκοπό έχει νά επηρεάσει καί νά κατευθύνει τόν λήπτη τής πληροφορίας.
Ασφαλώς δέν είναι πληροφορία τί απάντησε ή εκάστοτε αντιπολίτευσις στίς όποιες κυβερνητικές εξαγγελίες γιατί όλοι γνωρίζουν - έτσι ήταν καί είναι οί πολιτικοί κανόνες - ότι δέ θά συμφωνήσει.
Οπωσδήποτε οί ειδήσεις αυτού τού είδους κομίζουν απλώς γλαύκαν είς Αθήνας καί ασφαλώς κάτι πού είναι γνωστό έκ τών προτέρων δέν είναι είδησις.
Επίσης δέν αποκομίζει κανείς τίποτε βλέποντας επί καθημερινής βάσεως καί γιά μυριοστή φορά τούς ίδιους πολιτικούς, καλεσμένους τών λειτουργών τής δημοσιογραφίας, νά τού κοπανούν στό κεφάλι τίς ίδιες ατάκες στήν προσπάθεια νά τόν ενημερώσουν λέει, γιά τό ποιοί είναι οί ένοχοι όλων τών οικονομικών, κοινωνικών, εθνικών καί άλλων προβλημάτων τής χώρας.
Γιατί δέν μαθαίνει ό δημοσιογράφος τήν αλήθεια μιάς καί είναι ή δουλειά του αυτή καί έν συνεχεία νά τήν μεταδώσει γιά νά ξεμπερδεύουμε;
Κουβαλώντας εκπροσώπους διαφορετικών πολιτικών τοποθετήσεων γιά νά ενημερώσουν - καί αυτή είναι ή πάγια τακτική - τότε κανείς δέν βγάζει άκρη καί μπερδεύεται ακόμα περισσότερο από τίς αντίθετες τοποθετήσεις τού καθενός καί τήν οχλαγωγία πού επικρατεί.
Εδώ όμως γεννάται τό ερώτημα ποιά είδησις είναι ή σωστή καί πώς νά κάνει κανείς τόν διαχωρισμό μέσα από τόν πακτωλό τών πληροφοριών; Ασφαλώς παίζει ρόλο καί ό τρόπος παρουσιάσεως τών ειδήσεων καί πώς έν συνεχεία θά ερμηνευθούν από τόν καθένα.
Ορίστε ένα παράδειγμα ειδήσεως.
Στήν διάρκεια τής επισκέψεως στίς ΗΠΑ τού τότε ηγέτη τής Σοβιετικής Ενώσεως Νικήτα Κρουτσώφ καί κατά τήν συνάντηση πού είχε μέ τόν πρόεδρο τής Αμερικής Αιζενχάουερ, έτρεξαν μία μικρή απόσταση γιά νά διαπιστώσουν τήν φυσική τους κατάσταση, μέ αποτέλεσμα ό Αμερικανός πρόεδρος νά τερματίσει πρώτος. Αυτό καί μόνον καί τίποτε περισσότερο. Επειδή όμως τό γεγονός διέρρευσε, μία εφημερίδα εθεώρησε απαραίτητο νά ενημερώσει τούς αναγνώστες της γιά τό γεγονός. Γράφει λοιπόν. Κατά τήν διάρκεια τής επισκέψεως τού Κρουτσώφ στίς ΗΠΑ διεξήχθη αγών δρόμου μεταξύ αρχηγών κρατών (ποιοί ήσαν αυτοί καί πόσοι δέν αναφέρει). Ό Κρουτσώφ ήρθε δεύτερος, ενώ ό Αιζενχάουερ προτελευταίος.
Τί είναι λοιπόν προτιμότερο, νά σπαταλά κανείς τόν χρόνο του στήν προσπάθεια νά αναλύσει καί νά εξηγήσει τά βουνά από λέξεις καί εικόνες πού δέχεται ολημερίς ή νά ασχοληθεί μέ κάτι δημιουργικότερο;
Κώστας Σκιαδάς